Özet

Daha dün hiçbir şeyden haberi olmayan masum bir döldüm
Dünyaya adım atar atmaz gözyaşının ne demek olduğunu gördüm
Ama bilmiyorduk insafsız tecrübeleri, oldukça toy ve kördüm
Bazen hıçkıra hıçkıra ağladım, bazen çılgınlar gibi güldüm
Bazen diken olup battım birilerine, bazense mis kokulu bir güldüm
Umutlarla ısınmaya çalıştı yüreğim, ama nafile, ben artık küldüm
Isınmak ne kelime, hararet yaptı bu yürek, fakat sonunda ben de söndüm
Kimi zaman bir yudum su vermeyecek kadar acımasız bir çöldüm
Kimi zamansa içi yananları dinginleştirecek buz gibi bir göldüm
Yünüm yetmedi bazen, korkmadım, ya ters ya düz, hiç durmadım ördüm
Bardağımı doldurdum, çamurlara yıldızlar çizdim, dolu bir yaşam sürdüm
Ölçtüm biçtim, uzatmaya çalıştım, ekledim çıkardım böldüm
Zamanı gelmişti artık, arkamda figanlar önümde sessizlik, işte ben de öldüm!

Aytaç Özkütük
19.01.2008
03.13